Hodowla słodkowodnego pstrąga stanowi połowę krajowej produkcji rybnej pochodzącej z akwakultury. Według szacunków [1] w 2024 r. wielkość produkcji pstrągów tęczowych wyniosła ok. 21,57 tys. ton i była o 2,8% większa w porównaniu do roku poprzedniego. Dodatkowo w ostatnich latach systematycznie rośnie udział pstrągów tęczowych w produkcji ryb łososiowatych – w roku poprzednim stanowiły one 95,1% wszystkich wyprodukowanych ryb wobec 87,5% odnotowanych pięć lat wcześniej. Bez wątpienia jesteśmy w czołówce europejskiej, jeśli chodzi o hodowlę pstrąga.

Zaopatrywanie się w pstrągi z rodzimych hodowli przyczynia się do wspierania lokalnej gospodarki. Z perspektywy konsumenta jeszcze istotniejszy mógłby się wydawać fakt, że cechują się one znacznie wyższą jakością, świeżością i smakiem. Dla ok. 45% konsumentów bowiem to właśnie świeżość i wygląd ryby – zaraz po jej cenie (ok. 52% wskazań) – mają największe znaczenie w procesie zakupowym [2].  Jednocześnie co czwarty polski konsument to osoba zorientowana na jakość – deklarująca zapłacić za produkt więcej, o ile jest on odpowiednio wysokiej jakości [3].

Pomimo doskonałego i wysokiej jakości produktu, który oferują lokalne gospodarstwa, polscy producenci coraz częściej stają przed wyzwaniem, jakim jest import pstrąga z innych państw europejskich, takich jak Włochy i Niemcy (po 19%), Dania (14%) lub spoza UE, np. z Turcji (19%) [4]. O ile pierwotna jakość włoskich pstrągów jest dobra, ponieważ produkowane są zgodnie z normami unijnymi, o tyle wiele godzin w transporcie może już znacznie wpływać na ich walory jakościowe, w tym smakowe. Szczególnie niepokojąca jest jednak obecność tureckiego pstrąga, który dzięki korzystniejszym warunkom klimatycznym i niższym kosztom produkcji, zwiększa swoją obecność na naszym rynku. W przypadku Turcji producenci nie muszą spełniać tak rygorystycznych warunków dotyczących hodowli, jak ma to miejsce w produkcji w obrębie UE. Nie dość, że – zanim trafiają do polskiego sklepu – pokonują wiele kilometrów, to dodatkowo nie są nam znane warunki hodowlane ryb, w tym rodzaj i jakość pasz, którymi są one karmione. Co więcej, mrożony pstrąg porcyjny przywożony z Turcji w rzeczywistości nie stanowi alternatywy świeżego pstrąga porcyjnego dla konsumentów – sprzedawany jest jako produkt rozmrożony, tzw. refresh, a to w znacznym stopniu obniża jego jakość. Również w sieci, oddolnie, pojawiają się sygnały od osób, które w dyskoncie, w lodówce – na tej samej półce – znajdują pstrągi zarówno z Polski, jak i Turcji. Opakowania i etykiety są niemalże identyczne, różnią się między sobą jedną, za to kluczową informacją: krajem pochodzenia. Często również widoczny na etykiecie kraj, w którym zapakowano rybę (np. Polska), wskazuje się jako kraj, w którym ją wyprodukowano, podczas gdy wyhodowano ją np. we Włoszech, a w Polsce jedynie wypatroszono i zapakowano w MAP.

Zdaniem Stowarzyszenia Producentów Ryb Łososiowatych niezwykle istotne jest budowanie świadomości konsumentów na temat wartości lokalnej produkcji pstrąga – ryby pochodzącej z hodowli niskoemisyjnych i zasobooszczędnych, spełniających najwyższe normy środowiskowe, weterynaryjne i żywieniowe. Pstrąg z lokalnej hodowli to produkt wysokiej jakości, bezpieczny, świeży i o znanym pochodzeniu, dlatego zasługuje na większą rozpoznawalność i silniejszą pozycję rynkową.

Zdaniem Prezesa SPRŁ edukacja powinna obejmować nie tylko konsumentów, ale także detalistów, gastronomię i przetwórców – bo to cały łańcuch decyduje o obecności i sile produktu na rynku.